In de praktijk blijkt vaak dat de opdrachtgever al een oplossing in gedachten heeft voor het probleem dat speelt binnen de organisatie. Op basis van deze oplossing wordt een projectplan opgesteld. We kiezen ervoor het plan niet op te hangen aan de oplossing, maar aan de te verwezenlijken doelstelling. De doelstelling doel vormt het kompas voor het project en biedt mogelijkheden voor bijsturing als blijkt dat de gewenste oplossing het doel niet gaat verwezenlijken. Neem bij het formuleren van de (SMARTO) doelstelling een zogenaamde ‘doeltegenstelling’ als uitgangspunt op in het projectplan. Enkele voorbeelden van doeltegenstellingen:
Zoals gezegd, deze doeltegenstellingen zijn niet zelden verstopt in de opdrachtformuleringen van de opdrachtgever. Vaak wordt al in oplossingen gedacht (al of niet reëel) en worden de randvoorwaarden centraal gesteld: Het moet binnen 4 maanden, het mag niet meer dan € 1 miljoen kosten et cetera. Het centraal stellen van de doeltegenstelling maakt het eenvoudiger om in gesprek te blijven met alle stakeholders mocht de werkelijkheid er toch iets anders uitzien dan eerst geschetst. Een goede doeltegenstelling blijft namelijk ongewijzigd en is de bindende factor tussen de stakeholders. De wijze waarop de doeltegenstelling wordt gerealiseerd, kan wel wijzigen (soms ook tegen minder kosten en in minder tijd!). Het zorgt ervoor dat het projectplan op een natuurlijke manier dynamisch blijft. Bovendien is het makkelijker om tot een goede relatie te komen met bijvoorbeeld middle management en de werkvloer als de oplossing en randvoorwaarden niet teveel in de weg gaan staan. |